Ik was zelf benieuwd wat de chakrareis teweeg zou brengen, daarom liet ik elke deelnemer een energetische tekening van zichzelf maken halverwege en op het einde van de reis.
Ik had niet verwacht dat het resultaat zo bijzonder ging zijn (zelfs voor mezelf).
Linker tekening (halverwege de reis):
Vrijwel volledig paars/blauw.
Compact, zwaar gevuld lichaam.
Weinig uitstraling naar buiten.
De vorm oogt gesloten.
Rechter tekening ( einde de reis) :
Het hart straalt helder geel en de armen staan open.
Een rond hoofd en thv schouders verschijnen vleugelachtige vormen.
Er is meer lichtheid. De figuur lijkt niet langer dichtgekleurd maar transparanter.
Het beeld doet denken aan:
veel innerlijk werk, introspectie.
Er wordt veel verwerkt en de energie is vooral intern aanwezig.
Symbolisch :
openheid, ontvankelijkheid, zelfexpressie, zachtheid.
Kortom : een verschuiving van binnenhouden naar delen, van binnenhouden naar stralen, van gesloten naar open….
Het gele hart springt er echt uit. In veel spirituele tradities wordt geel geassocieerd met persoonlijke kracht, eigenwaarde en levensvreugde. Hier lijkt dat licht letterlijk vanuit het centrum naar buiten te schijnen.
Tweede voorbeeld:
♥ Linker tekening (halverwege de reis):
Er is een duidelijke menselijke vorm met een herkenbare centrale as van hoofd tot voeten. Veel energie lijkt rond het middenrif, hartgebied en bekkengebied te zitten.
De lijnen zijn relatief zacht, cirkelvormig en omhullend.
Rond het lichaam zijn veel kronkelende lijnen aanwezig, alsof er interactie is tussen binnen- en buitenwereld.
De figuur lijkt eerder energie te bevatten dan uit te stralen.
Je zou kunnen zeggen dat er veel bewustwording is van wat er binnen leeft. De energie is georganiseerd rond het lichaam. Er lijkt een proces van integratie plaats te vinden. De verticale lijn door het midden doet denken aan het zoeken naar afstemming tussen aarde en hemel, lichaam en geest.
♥ Rechter tekening (einde van de reeks):
De lichaamsvorm is veel minder belangrijk geworden. De energie is explosiever en expressiever. Er ontstaan stralen naar buiten. Het paars bovenaan is zeer dominant. Het hartgebied vormt een centraal knooppunt waar veel lijnen samenkomen. De rode energie onderaan lijkt sterk naar beneden te stromen.
Het is alsof de focus verschuift van “ik heb energie” naar “ik bén energie”. De grenzen van het lichaam staan minder centraal.
Er meer dynamiek ontstaat tussen boven (spiritualiteit, inzicht, inspiratie) en beneden (gronding, levenskracht).
Het hart een brugfunctie krijgt tussen die twee.
Wat bijzonder is: hoewel de tweede tekening veel drukker oogt, lijken de lijnen eerder op een ontlading of bevrijding van vastgezette beweging.
Conclusie: Er is een beweging van verdichting naar ontlading en uitstraling…
